كرد ، و آيا از كشته باد جز گردباد مىتوان به دست آورد . نفس بشرى چنان دوست دارد كه حق و باطل را با يكديگر خلط كند تا از مسئوليت بگريزد ، ولى هيهات ، و آيات ذكر و سوره‌هاى آن پياپى آنها را از يكديگر جدا مىكند ، و چنان مىنمايد كه محور اين سوره تذكر دادن به اين بصيرت است ، و به اين كه هر كس عطا كند و از خدا بترسد و نيكى را تصديق كند و بپذيرد ، خدا توفيق دست يافتن به يك زندگى آسان را به او مىدهد ، و آن كس كه نيكى را تكذيب كند ، خدا به زندگى دشوار گرفتارش خواهد كرد . نتايج تكذيب از دنيا به آخرت كشيده مىشود ، كه در آن جا آتش گداخته چشم به راه تكذيب كنندگان است ، اما كسانى كه تقوا دارند ، و از خدا مىترسند ، و اموال خود را براى پاكيزه كردن خويش انفاق مىكنند ، عاقبتى نيكو دارند ، و بدان سبب كه خواستار خشنودى پروردگار خويش بوده‌اند ، خدا آن اندازه نعمت به آنان مىدهد تا به خشنودى و رضا برسند . / 147 سورة الليل [ سوره الليل ( 92 ) : آيات 1 تا 21 ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ وَ اللَّيْلِ إِذا يَغْشى ( 1 ) وَ النَّهارِ إِذا تَجَلَّى ( 2 ) وَ ما خَلَقَ الذَّكَرَ وَ الْأُنْثى ( 3 ) إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّى ( 4 ) فَأَمَّا مَنْ أَعْطى وَ اتَّقى ( 5 ) وَ صَدَّقَ بِالْحُسْنى ( 6 ) فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرى ( 7 ) وَ أَمَّا مَنْ بَخِلَ وَ اسْتَغْنى ( 8 ) وَ كَذَّبَ بِالْحُسْنى ( 9 ) فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرى ( 10 ) وَ ما يُغْنِي عَنْهُ مالُهُ إِذا تَرَدَّى ( 11 ) إِنَّ عَلَيْنا لَلْهُدى ( 12 ) وَ إِنَّ لَنا لَلْآخِرَةَ وَ الْأُولى ( 13 ) فَأَنْذَرْتُكُمْ ناراً تَلَظَّى ( 14 ) لا يَصْلاها إِلاَّ الْأَشْقَى ( 15 ) الَّذِي كَذَّبَ وَ تَوَلَّى ( 16 ) وَ سَيُجَنَّبُهَا الْأَتْقَى ( 17 ) الَّذِي يُؤْتِي مالَهُ يَتَزَكَّى ( 18 ) وَ ما لِأَحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ